\n

Η κίνηση «μάθε για το ΕΛ/ΛΑΚ» συνιστά ένα σημαντικό βήμα για τη διάδοση του ελεύθερου λογισμικού και του ήθος που περικλείει. Παρακολουθώντας το πολύ ενδιαφέρον βίντεο της καμπάνιας, διαφώνησα μερικώς με τον όρο που επιλέχθηκε για να χαρακτηριστεί η οικονομία που αναδύεται με την ανάπτυξη του ελεύθερου λογισμικού. Ο όρος «οικονομία δώρων» είναι λίγο παραπλανητικός, καθώς περιέχει , έστω και υπογείως, την έννοια της ανταπόδοσης, κάτι που δεν συμβαίνει αναγκαστικά στον κόσμο του ελεύθερου λογισμικού. Όπως σημειώνει ο Bauwens «αν υπάρχει «δώρισμα» αυτό είναι εντελώς μη αμοιβαίο, η χρήση της ομότιμα παραγόμενης αξίας χρήσης δεν δημιουργεί κάποια αντίθετης κατεύθυνσης υποχρέωση». Ο όρος που προτείνω είναι ομότιμη οικονομία (p2p economy) ή οικονομία των Κοινών (commons economy), καθώς ο καθένας συνεισφέρει σύμφωνα με τις δυνατότητές του και χρησιμοποιεί / καταναλώνει σύμφωνα με τις ανάγκες του, χωρίς βέβαια να είναι υποχρεωμένος να συνεισφέρει άμεσα για να πάρει. Οι χιλιάδες προγραμματιστές / εθελοντές δημιουργούν συνεχώς νέες εκδόσεις ελεύθερου λογισμικού ή διορθώνουν τις ήδη υπάρχουσες, ενδυναμώνοντας παράλληλα τη σφαίρα των Κοινών.

\n

Ένας ακόμη λόγος για τον οποίο το ελεύθερο λογισμικό αποτελεί ιστορική ευκαιρία είναι ακριβώς αυτή η διαφορά του με τον όρο «οικονομία δώρων». Το κίνημα του ΕΛ/ΛΑΚ σκιαγραφεί εντονότερα τη διαφορά ανάμεσα στη δυαδική μορφή της εξουσίας, ακολουθώντας την ανάλυση του Holloway, σε «εξουσία-επί» και «εξουσία-για» ή ακόμη πιο πέρα στη Νιτσεική αντίληψη του «δώρου» ως εξουσιαστικού μέσου. Στην ομότιμη οικονομία υπάρχει η «εξουσία-για»: μοιράζεσαι, συνεισφέρεις και καταναλώνεις ή ακόμη καταναλώνεις χωρίς να έχεις συνεισφέρει. Το λογισμικό (το πεπραγμένο όπως θα λεγε ο Holloway) δεν αποκόβεται από τους δημιουργούς (το πράττειν), δεν αποξενώνεται αλλά αντιθέτως ενώνει δημιουργούς με καταναλωτές οδηγώντας σε αυτό που ο Bruns ονομάζει produsers.

\n

Κλείνοντας, το ήθος που διαμορφώνει και διαμορφώνεται από το κίνημα του ΕΛ/ΛΑΚ συνιστά ένα παραθυράκι ελπίδας, ένα μέσο για τον πλέον αναγκαίο στόχο ενός εναλλακτικού πολιτικού αγώνα, αυτόν της δημιουργίας και ενδυνάμωσης της σφαίρας των Κοινών.